Wednesday, Oct 22nd

Last update03:10:12 AM GMT

You are here: राज्य

नारायण सिंह

  • PDF

जय राजिम मित्रों 
रायपुर जिला ( पुराना) के सोनाखान के बिंझवार ज़मींदार नारायण सिंह ने अंग्रेजों के खिलाफ जबरदस्त युद्ध छेड़ा था | सन 1856 में अकाल पड़ा था ,जनता भूखों मर रही थी तब नारायण सिंह ने एक जमाखोर व्यापारी के गोदाम में रखे अनाज भूखी जनता में बाँट दिया था | अंग्रेजी सरकार ने डकैती के आरोप में इन्हें 24 अक्टूबर 1856 को गिरफ्तार कर रायपुर के सेन्ट्रल जेल में कैद कर दिया था | नारायण सिंह 28 अगस्त 1857 को जेल में सुरंग बनाकर भाग निकले और सोनाखान पहुँच कर 500 वनवासियों का सेना गठित किया | 2 दिसंबर को अंग्रेजी सेना और नारायण सिंह के सेना की बीच युद्ध हुआ और नारायण सिंह गिरफ्तार हुए | 10 दिसम्बर 1857 को नारायण सिंह को संभवतः जय स्तम्भ चौक में फांसी पर लटकाया गया या तोप से उड़ाया गया ( इस पर इतिहास कारों में मतभेद है ) | 
शहीद वीर नारायण सिंह की याद में 10 दिसम्बर को शहीद दिवस मनाया जाता है |

जय राजिम मित्रों रायपुर जिला ( पुराना) के सोनाखान के बिंझवार ज़मींदार नारायण सिंह ने अंग्रेजों के खिलाफ जबरदस्त युद्ध छेड़ा था | सन 1856 में अकाल पड़ा था ,जनता भूखों मर रही थी तब नारायण सिंह ने एक जमाखोर व्यापारी के गोदाम में रखे अनाज भूखी जनता में बाँट दिया था | अंग्रेजी सरकार ने डकैती के आरोप में इन्हें 24 अक्टूबर 1856 को गिरफ्तार कर रायपुर के सेन्ट्रल जेल में कैद कर दिया था | नारायण सिंह 28 अगस्त 1857 को जेल में सुरंग बनाकर भाग निकले और सोनाखान पहुँच कर 500 वनवासियों का सेना गठित किया | 2 दिसंबर को अंग्रेजी सेना और नारायण सिंह के सेना की बीच युद्ध हुआ और नारायण सिंह गिरफ्तार हुए | 10 दिसम्बर 1857 को नारायण सिंह को संभवतः जय स्तम्भ चौक में फांसी पर लटकाया गया या तोप से उड़ाया गया ( इस पर इतिहास कारों में मतभेद है ) | शहीद वीर नारायण सिंह की याद में 10 दिसम्बर को शहीद दिवस मनाया जाता है |

mpsc के नौकरियों मे पिछडों का मेरिट खत्म

  • PDF

लो भई देश मे तो अच्छे दिन आ चूके थे अब महाराष्ट्र मे भी आ गये।सभी किसान मजदूर ओबीसी समाज को केवल एंजाय करना बाकी है।मुझे चिंता हो रही उद्योपगति व्यापरियों की क्योंकि आज तक ये वर्ग देशके संपत्ति जमिन एवं नैसर्गिक संसाधनों का बहोत बड़ा उपभोक्ता रहा हैं।अरे हा काँग्रेस राष्टवादी के पराभव के समिक्षा बैठक मे ओबीसी जनगणना शिष्यवृत्ती शिक्षा का बाजारीकरण पेसा कानून से ओबीसीयोंका आरक्षण खत्म करना mpsc के नौकरियों मे पिछडों का मेरिट खत्म करना ओबीसीयोंका अनुशेष पदोन्नति आरक्षण स्वतंत्र कृषि बजेट स्वतंत्र ओबीसी मंत्रालय आदी मुद्दों का भी कोई जिक्र करना भाई।
मंडल आयोग का पिछला इतिहास देखते हुए भाजपा सरकार ये सब करेंगी ऐसी अपेक्षा जानकार ओबीसीयोको तो नही हैं किंतु इतिहास पता नही रखनेवाले ओबीसी हिंदू तो अच्छे दिनके सपनोमेच एवं काँग्रेस केखिलाफ भडास निकालनेमेच खुश हैं ।ओबीसी भाईयों जरा अपने संवैधानिक अधिकारोंके बारे मे भी सोच लिया करो।नहीतो आनेवाले कल मे आपका बेटा कही नपुंसक ना कहे आपको।

शाळा.. इयत्ता दहावी.. चारच तुकड्या..

  • PDF

शाळा.. इयत्ता दहावी.. चारच तुकड्या... अ, ब, क, ड. प्रत्येक वर्गात सत्तरचा पट. तडीपारांची वस्ती असलेल्या परिसरातील नावाजलेली शाळा.तर 'अ' वर्गातील मुलं. टेक्निकल ला जाणारी. टेक्निकल ला जातात म्हणून त्यांना एक्स्ट्राचे चार टक्के जे फ्री मध्येच वाटले जातात. म्हणून नव्वद टक्के मिळवणारा एखादाच पोरगा पण चौऱ्याण्णव टक्के घेऊन पुढे येणार. आमच्या शाळेला कधी 90 टक्केवाला पोरगा बापजन्मात नाय मिळाला. तर, ह्या मुलांचा वर्ग भरायचा तो सकाळी साडे सहा वाजता. एक्स्ट्रा क्लासेस. एक्स्ट्रा एक्झाम वगैरे वगैरे... बरं ह्या अ वर्गातल्या मुला मुलींची मैत्री फार फार तर 'ब' तुकडीतल्या मुला मुलींबरोबर असायची. क आणि ड तुकडी अस्तित्वात नसल्यासारखीच असायची. पोरं- पोरं रंगाने एकदम गोरे गोमटे. निबंध, वक्तृत्व, संगीत, प्रज्ञा, प्राविण्य परिक्षांमध्ये पुढे. हिंदीच्या परिक्षेत पुढे. सगळे कुलकर्णी, देसाई, जोशी, आडकर, आगरकर त्याच वर्गात. बाकीचे तीनही वर्ग या मुलींवर लाईन मारायला पटाईत असायचे. असो.. स्पेशल ट्रीटमेंट वाली अ तुकडी.. यांना अभ्यास सोडून बाकी काहीच टेंशन नाही.

'ब' तुकडीतील मुलं. साधारण 60 ते 70 टक्क्यांतली. यात प्रामुख्याने सगळे देशमुख, जाधव, पवार, शिंदे, गायकवाड या आडनावाची पोरं पोरी. क्लासला जाणारी ही पोरं संगणकाच्या वर्गाला. अ तुकडीपेक्षा थोडं कमीच लक्ष दिलं जायचं. यांना पण अनेक गोष्टीत आरामात सामावून घेतलं जात होतं. शाळेतले फळे लिहीणे वगैरे सारखी कामं सोपवली जायची.

'क' तुकडी... बिच्चारी अतिशय वात्रट पोरं. त्यांना कोणीच जवळ करत नव्हतं. 40 ते 60 टक्क्यांमधली पोरं. कोणत्याच प्रकारचे स्पेशल लेक्चर नाही. प्रयोगशाळेत कधी नेलं तर नेलं. अवस्था विचित्रच. फी माफीचे फॉर्म जेव्हा निघायचे तेव्हा अख्खा वर्ग ओबीसीचा फॉर्म भरायचा. या वर्गातले बरेचसे आज तिसऱ्या श्रेणीतले कर्मचारी आहेत.

'ड' तुकडी... या तुकडीत मी होतो. फी माफीचा फॉर्म यायचा तेव्हा ओळीनं फॉर्म वाटणं, लिहून, भरून घेणं ही माझी जबाबदारी. एकजात एससी, एसटी शिवाय वेगळं काही लिहावं लागत नसे. निम्म्याहून अधिक पोरं ही लाईन बॉईज. भर वर्गात बाँम्बे तोंडात टाकून बसायचे. ज्यांचा बाप हेड काँन्स्टेबल ती पोरं ऐपतीप्रमाणे एक रुपायाचा गोवा.. बाकीचे जास्तीचे थेट मावा खाऊन वर्गात बसायचे. शिक्षक वर्गातल्या पोरांना ओरडायला घाबरायचे. बापाची भीती झाटभरची. बाप करून करून काय करेल तर पट्ट्याने फोडून काढेल. पण आईची भीती घातली की सगळे गप्प... 
यांना ना टेक्नीकल, ना संगणकाचा विषय.. तोंडी लावायला कार्यानुभव. शाळेत कोणताही कार्यक्रम असो.. बाकं उचलणं, टेरेस साफ करणं, खेळांसाठी मैदान तयार करणं, दिंड्या काढणं, उन्हातान्हात फेऱ्या काढणं यासाठी ड तुकडी हमखास राखीव असायची. या वर्गाला कधी कोणत्या स्पर्धा नाही. कधी कोणत्या परिक्षा नाहीत. संधी नाहीत. कधी कोणतं एक्स्ट्रा लेक्चर नाही. तरी असो.. माझे वर्गातले बरेचसे साथीदार आज थोडे थोडके का होईना चांगल्या अवस्थेत दिसतायेत. बाप तडीपार, आई घरकाम करणारी अशी प्रत्येकाची स्थिती..

मी या ड तुकडीतलाच होतो. म्हणून मला माझं बालपण मला कोणत्याच किमतीवर परत नकोय.

महिषासुर शहादत दिवस

  • PDF

नई दिल्ली। जनवादी लेखक संघ ने फारवर्ड प्रेस के बहुजन– श्रमण अंक का समर्थन करते हुए फॉरवर्ड प्रेस के खिलाफ पुलिस दमन की निंदा की है वहीं बिहार के भागलपुर में फोरम फॉर फ्रीडम ऑफ़ एक्सप्रेशन ने प्रतिरोध मार्च निकाला। फोरम की संयोजक ओम सुधा ने कहा कि ‘गृह मंत्रालय को तत्काल प्रभाव से फॉरवर्ड प्रेस के खिलाफ ऍफ़ आई आर वापस लेनी चाहिए।’पटना में लेखकों ने बैठक की और पुलिस कार्रवाई की कड़ी निंदा भी की तथा कहा कि पुलिस की यह कार्रवाई भारतीय संविधान के खिलाफ है, जो अभिव्‍यक्ति की स्‍वतंत्रता देता है। इस बीच दक्षिणपंथी छात्रों के समूह ने वसंतकुंज थाने में एक और शिकायत भेजकर चित्रकार लाल रत्नाकर, जिन्होंने ‘दुर्गा मिथ’ के नए पाठ के साथ चित्र कथा प्रस्तुत की है तथा फॉरवर्ड प्रेस के एक लेखक के खिलाफ कारवाई की मांग की है।

जनवादी लेखक संघ के महासचिव मुरली मनोहर प्रसाद सिंह व उपमहासचिव संजीव कुमार ने एक संयुक्त वक्तव्य में कहा, “फॉरवर्ड प्रेस पत्रिका के नेहरु प्लेस स्थित दफ़्तर पर दिल्ली पुलिस की विशेष शाखा द्वारा 9 अक्टूबर को छापा मार कर चार कर्मचारियों की गिरफ़्तारी और अगले दिन, 10 अक्टूबर को विभिन्न विक्रेताओं के यहाँ से उक्त पत्रिका की प्रतियों की ज़ब्ती बेहद चिंताजनक और निंदनीय घटनाक्रम है। पुलिस के पास अपनी इस कार्रवाई के लिए कोई अदालती आदेश या सक्षम प्राधिकारी का आदेश नहीं था। बताया जाता है कि यह कार्रवाई वसंत कुञ्ज पुलिस थाने में दर्ज की गयी एक शिकायत के आधार पर की गयी है। पत्रिका का यह अंक बहुजन-श्रमण परम्परा पर केन्द्रित है। दुर्गा के हाथों असुर जाति के राजा महिषासुर के वध की पौराणिक कथा को आर्य-अनार्य संघर्ष की एक कड़ी के रूप में चिन्हित करते हुए इसे महिष की शहादत के तौर पर व्याख्यायित करने वाले लेख इस अंक में हैं। यह हिन्दुत्ववादियों की नाराजगी का सबब हो सकता है, जिन्होंने पहले भी ऐसे मुद्दों पर आस्था को आहत करने का नुक्ता उठा कर हंगामे किये हैं। 9 अक्टूबर की शाम को जे एन यू में महिषासुर शहादत दिवस मनाये जाने के मौक़े पर भी आर एस एस के छात्र मोर्चे, अखिल भारतीय विद्यार्थी परिषद् ने उत्पात मचाया। दिल्ली पुलिस की कार्रवाई और ए बी वी पी का उत्पात, दोनों एक ही श्रृंखला की कड़ियाँ हैं। हम इसे केंद्र में भाजपा के आने के बाद प्रतिक्रियावादी, साम्प्रदायिक-फ़ासीवादी ताक़तों के बुलंद होते हौसले और पुलिस-प्रशासन के स्तर पर उन्हें उपलब्ध कराई जा रही सहूलियतों के ख़तरनाक उदाहरण के रूप में देखते हैं। जनवादी लेखक संघ उक्त पत्रिका पर बिना अदालती आदेश के की गयी इस कार्रवाई और अभिव्यक्ति की आज़ादी के साथ ऐसे असंवैधानिक खिलवाड़ की कठोर शब्दों में भर्त्सना करता है। जनेवि में महिषासुर शहादत दिवस के मौके पर अखिल भारतीय विद्यार्थी परिषद् के उत्पात की भी हम निंदा करते हैं। कार्रवाई, दरअसल, उन उपद्रवियों के ख़िलाफ़ होनी चाहिए जो असहमतियों को लोकतांत्रिक मर्यादा के भीतर रह कर व्यक्त करना नहीं जानते। असहमतियों की अभिव्यक्ति के इन लोकतंत्र-विरोधी तौर-तरीक़ों को भाजपा के शासन में जिस तरह खुली छूट मिल रही है, वह चिंताजनक है। भाजपा नेता सुब्रमन्यम स्वामी का तीन दिन पहले दिया गया यह बयान कि बिपन चन्द्र और रोमिला थापर जैसे इतिहासकारों की किताबें जला देनी चाहिए, ऐसे ही तौर-तरीक़ों का एक नमूना है।”

जनवादी लेखक संघ ने इस प्रवृत्ति के भर्त्सना करते हुए सभी धर्मनिरपेक्ष और जम्हूरियतपसंद लोगों से इसके ख़िलाफ़ एकजुट होने की अपील की है। जलेस ने कहा है, “हम सरकार से यह मांग करते हैं कि फॉरवर्ड प्रेस की अभिव्यक्ति की आज़ादी सुनिश्चित करे, उस पर हुए ग़ैरकानूनी पुलिसिया हमले की सख्ती से जांच हो, उसे अंजाम देने वाले अधिकारियों पर कार्रवाई की जाए और जनेवि में महिषासुर शहादत दिवस के मौक़े पर तोड़-फोड़ करनेवाले तत्वों के ख़िलाफ़ भी क़ानूनी कार्रवाई की जाए।”


मेरठ की भूली बिसरी यादें

  • PDF

एक अधूरा संवादः मेरठ की भूली बिसरी यादें

मेरठ की ऋचा अग्रवाल ने इस संवाद की शुरुआत की थी और उन्होंने ही इसे अधूरा छोड़ दिया।मेरठ में हम 1984 से 190 तक रहे।कोलकाता आने के बाद एक बार गये मेरठ,फिर जाना नहीं हो सका।अब हमें यह नहीं मालूम कि मेरठ के मित्र कहां किस हाल में हैं।गलती से मेरठ पहुंच गये तो कहां ठहरना होगा,इसका अंदाजा भी नहीं है।मेरठ, मुरादाबाद, बुलंदशहर,अलीगढ़ और मुजफ्परनगर इस देश के संपन्न किसानों के इलाके रहे  हैं।अब वे इलाके कितने संपन्न हैया नहीं हैं,इसका अंदाजा नहीं है।

पलाश विश्वास

मुजफ्परनगर तो अस्सी के दशक में सबसे ज्यादा राजस्व देने वाला जिला रहा है,जो अब दंगों के लिए याद किया जाता रहा।मेरठ 1857 की पहली क्रांति के लिए अब कम याद किया जाता है।मेरठ में शायद अब चौधरी चरण सिंह नाम के देश के एक पूर्व प्रधानमंत्री और शायद अब तक किसानों के सबसे बड़े नेता को भुला चुका होगा।महेंद्रसिंह टिकैत नाम के खाप पंचायतों के नेता ने जो राजधानी दिल्ली का घेरा डाला था,उसकी यादें भी अब धूमिल होने लगी है।जाट आरक्षण आंदोलन का केंद्र बना मेरठ गाजियाबाद भी अब हाशिये पर है।कपड़ा और चीनी उद्योगों के लिए कभी मशहूर रहा पश्चिम उत्तरप्रदेश की संपन्नता के पीछे खेती का जितना योगदान रहा है,उससे कम कुटीर उद्योगो का योगदान नहीं है।

हापुड़ की मंडी के क्या हाल हैं बता नहीं सकते।चीनी मिलों की चर्चा तो बकाया भुगतान के सिलिसिले में होती है।मेरठ के हथकरघे शायद अब शांत होगे।कभी मुरादाबाद और नजीबाबाद के सर्राफ देश में अव्वल होते थे,अब मुरादाबाद की पहचान पीतल नगरी के बजायरामलीलामंडलियों के नगर बतौर या फिर प्रियंका गांधी के ससुराल के लिहाज से ज्यादा होती है।फिरोजाबाद तक हुनर के अलग अलग उद्योग थे।हमें नहीं मालूम कि अब उन पीछे छूट गये शहरों और गांवों का क्या हाल है।धर्मोन्माद का जलवा हमने सबसे पहले इसी मेरठ में देखा था।मेरठ में ही मलियाना और हाशिमपुरा से घिरे हुए थे हम।हम देखते रह गये कि कैसे जनपदों की तबाही की इबारत लिखी जाती रही है और कैसे खुशहाल किसान दंगाई भीड़ में तब्दील कर दिये जाते हैं और कैसे कुटीर उद्योगों के खात्मे के साथ कापोरेट विकास की इमारते तामीर की जाती है।

पश्चिम उत्तरप्रदेश के इलाके हमारे लिए दंगाग्रस्त इंसानी बसेरे नहीं रहे कभी,वे तबाह होते हुए इस देश के संपन्न जनपद हैं।मेरी यादों में अब भी उनजनपदों की खुशबू बाकी है।पिछले दिनों अमर उजाला में हमारे साथी रहे हरिशंकर द्विवेदी की पत्नी से लिंकड इन पर बातों का जो सिलसिला चल पड़ा,वह निहायत निजी है और है भी नहीं।हम उस वक्त की यादों को साझा कर रहे थे,जो दूसरों का वक्त भी रहा है।यादे तेजी से पिर दस्तक देने लगी थीं कि ऋचा यकबयक खामोश हो गयी।आज इस अधूरे संवाद को हूबहू आप से साझा करके उस खामोशी को तोड़ने की कोशिश कर रहा हूं।चाहताहूं कि ऋचा जोर से चिल्लाएं कि मैंने ऐसा करके गलत किया और शायद इसी तरह संवाद की बंद खिड़कियां खुले और अंधेरे बियावां से कुछ और आवाजें साथियों की बह निकले कि वह वक्त तो कुछ और ही था।माननीय पलाश जी, आप अपना फोन या मोबाइल नंबर भेज देते तो कूरियर पहुंचने में आसानी होती। पीडीएफ के लिये अपना ईमेल भेजियेगा।

शेष फिर

सादर

ऋचा

शिक्षकांची भरती

  • PDF

http://bit.ly/MaharashtraTET
" style="border: 0px; position: absolute; left: -8px; top: 0px;" height="240" width="461">


● महाराष्ट्र राज्य शिक्षक पात्रता परीक्षेमार्फत शिक्षकांची भरती 
For More Information
Click►http://bit.ly/MaharashtraTET

सत्ताभोग

  • PDF


Vaman Ankush


                   जगातील सर्वात मोठी लोकशाही व्यवस्था असणारा दश म्हणून भारतर देशाकडे पाहिले जाते भारत. भारत देश १५ ऑगस्ट १९४७ रोजी स्वातंत्र्य झाला त्यानंतर या देशाची एक स्वातंत्र्य राज्य प्रणाली पाहिजे होती या देशातील तमाम विद्वान तयारीला लागले पण इतका महाज्ञानी असा विद्वान त्या विद्वानात नव्हता शेवटी गांधीनी जवाहर लाल नेहरू यांना सल्ला दिला कि तुम्हाला या देशाची घटना तयार करायची असेल तर एका विद्वानाशिवाय पर्याय नाही आणि ते तुम्हाला शक्य हि होणार नाही नेहरूंनी त्या समयाला विचारले होते कि आपल्या मंत्रिमंडळात असा कोणता विद्वान आहे जो या देशाची घटना लिहिण्यास मदत करेल त्यावर गांधी म्हणाले कि बंगाल प्रांतातून निवडून आलेले आंबडेकर ह्यांना सोबत घ्याआणि त्या वेळेस बंगाल प्रांत भारताच्या बाहेर होता मग बाबासाहेबांना मुंबईच्या प्रांतातून संसदेत घेण्याचा सल्ला गांधीनी नेहरू यांना दिला आणि नेहरू नि बाबासाहेब यांना निमंत्रण दिले त्यानंतर बाबासाहेब मुंबई प्रांतातून परत संसदेत आले आणि त्यांच्या अथक प्रयत्नातून या देशाची राज्य घटना बनवण्यात आली आणि ती या जगातील सर्वोत्तम घटना ठरली

सत्ताभोगजगातील सर्वात मोठी लोकशाही व्यवस्था असणारा दश म्हणून भारतर देशाकडे पाहिले जाते भारत. भारत देश १५ ऑगस्ट १९४७ रोजी स्वातंत्र्य झाला त्यानंतर या देशाची एक स्वातंत्र्य राज्य प्रणाली पाहिजे होती या देशातील तमाम विद्वान तयारीला लागले पण इतका महाज्ञानी असा विद्वान त्या विद्वानात नव्हता शेवटी गांधीनी जवाहर लाल नेहरू यांना सल्ला दिला कि तुम्हाला या देशाची घटना तयार करायची असेल तर एका विद्वानाशिवाय पर्याय नाही आणि ते तुम्हाला शक्य हि होणार नाही नेहरूंनी त्या समयाला विचारले होते कि आपल्या मंत्रिमंडळात असा कोणता विद्वान आहे जो या देशाची घटना लिहिण्यास मदत करेल त्यावर गांधी म्हणाले कि बंगाल प्रांतातून निवडून आलेले आंबडेकर  ह्यांना सोबत घ्याआणि त्या वेळेस बंगाल प्रांत भारताच्या बाहेर होता मग बाबासाहेबांना मुंबईच्या प्रांतातून संसदेत घेण्याचा सल्ला गांधीनी नेहरू यांना दिला आणि नेहरू नि बाबासाहेब यांना निमंत्रण दिले त्यानंतर बाबासाहेब मुंबई प्रांतातून परत संसदेत आले आणि त्यांच्या अथक प्रयत्नातून या देशाची राज्य घटना बनवण्यात आली आणि ती या जगातील सर्वोत्तम घटना  ठरलीभारताच्या या नव्या घटनेत लोकशाही आणली गेली या नव्या लोकशाही युगात सामान्य जनतेला लोकमताचा अधिकार मिळाला लोकांच्या निवडीचा सरकार तयार झाल पण वातावरण पूर्णपणे बदलले आज जी परिस्थिती आपण पाहत आहोत ती खूप भयानक आहे बाबासाहेबांनी या देशाला लोकशाही दिली हुकुमशाही राजेशाही या देशातून घालवून दिली आणि जनतेच राज्य जनतेला अधिकार दिले पण राज्यघटना चालवणारे नालायक निघालेआज या देशाचे वास्तव खूप बदलले आहे आज इथे सामान्य जनतेला अंधारात ठेवून इथे लोकशाही राजकारण होण्याऐवजी फक्त सत्ताकारण होवू  लागले प्रत्येक माणसात स्वार्थ वाढला पैसा हे सर्वस्वी साधन झाले जनसामान्यात आपली सत्ता हि पैस्यावरयेवू शकते हीच भावना राजकीय नेत्यांची झाली आज भारत देशात श्रीमंत गरीब या दोन जीवनरेषा उदयाला आल्या गरीब गरीब होत गेला आणि श्रीमंत श्रीमंत होत गेलाआज देशात हि परिस्थिती निर्माण झाली आहे या परिस्थितीला आजची राजकीय नेत्यांची मानसिकता कारणीभूत आहे आज राजकारण हे जनतेच्या हिताचे राहिले नसून स्वार्थी झाले आहे आज फक्त खुर्ची साठी राजकारण केल जाते आज आपल्या देशातील राजकारण्यांची मानसिकता हि आपस्वार्थी आणि घातक आहे आणि हि जनतेला खूप हानिकारक ठरते या देशात समाजाच्या हिताचे कार्य आज होत नाही आज चालतो तो सत्तेचा माज आज सत्तेत असणारे बिगरसत्तेत असणारे लोक मंत्री पदाचा उपयोग सामान्य जनतेच्या शोषण करण्यासाठी करत आहेत आणि या साऱ्या विघातक वृत्तीला आजची जनता जबाबदार ठरतेआज आपल्या देशाला परकीय आक्रमणापासून कमी धोका असून अंतर्गत राजकीय नेत्यांचा धोका जास्त आहे या देशातील बरीच जनता गरीब सांगितली जाते पण राजकीय नेत्यांची संपत्ती पाहता या देशाला गरीब कसा म्हणायचं या जगात सरावत श्रीमंत यादीत भारतीय नेत्यांची नावे आहेत आणि राजकीय नेत्यांनी आपली राजकीय ताकद वाढवण्यासाठी राजकीय गुंड जोपासले आहेत आणि त्याचे परिणाम या देशात गुन्हेगारी वाढली आणि सत्ताकारणात या गुंड प्रवृत्तीला दुजोरा देण्यात आला आणि आजकाल जो उठतो तो नवनवीन राजकीय पक्ष निर्मात करीत आहेत आणि हे पाकसा सत्तेत कसे येवू यासाठी निवडणुकांच्या वेळी जनतेच्या भावनिक मुद्द्याला हात घालतात जनतेला आपल्या बाजूने ओढण्याचा प्रयत्न केला जातो आणि सामान्य जनता त्यांच्या ह्या भावनिक राजकारणाला भुलते आणि आपले अधिकार ते विसरून जातात व आपले अधिकार गमावून बसतात आणि स्वार्थी लोकांना सत्तेवर बसवतात आणि मग आपल्या कर्माला दोष देत बसतात आता जनतेचे अधिकार त्यांचे राहिलेत का हाच प्रश्न पडतो खर तर ते अधिकार राजकारणीच वापरत आहेत आणि जनता मात्र शांत निपचित पडलेली आहे ना जगण्याची आस आहे अन स्वाभिमानाची चाढ आहे कस तरी या राजकीय नेत्यापुढे आपल्या माना झुकावलेल्या दिसतात मग प्रगती नसल्याने गरिबी आणि गरिबी म्हटले कि कर्जाचा बोजा आलाच आणि मग त्यातून सुटण्यासाठी जनता आत्महत्येचा मार्ग अवलंबते असे हे वास्तव आम्हाला स्वीकारलेच पाहिजे आजच्या युगात सत्याला थारा राहिला नाही ज्या मातीत शूरवीर जन्माला आले महान संत महात्मे महामानव  युगपुरुष जन्माला आले त्यांच्या विचारांनी  इथली माती पवित्र झाली आणि त्याच मातीत आज हे इतके घाणेरडे राजकारण व्हावे केवढी मोठी शोकांतिका आहे सामान्य जनतेला फसवून त्यांच्यावर अन्याय केला जातो मग अश्या राजकारण्यांची गरज काय जिथे सामान्य जनतेच्या हितासाठी जनतेचे तयार केलेलं सरकार जर जनतेच्या जीवावर उठत असेल तर असले सरकार काय कामाचे आपल्या देशात निवडणुका होतात सरकार आणि या जनता ह्या दोन महत्वाच्या प्रमुख पात्र  आपल्याला एका चित्रपटासारखे दिसतात पण ह्या बदलत्या राजकारणाला आता घरी बसवले पाहिजे क्रांती करण्याची गरज आहे आज सत्तेचा भोग घेणाऱ्या या नालायक लोकांना त्यांची जागा दाखवणे आवश्यक आहे अन्यथा आज जसे राजकारण चालले आहे त्यावरून भारत हा एका विनाशाकडे चालला आहे असे दिसते बाबासाहेब यांनी या देशात लोकशाहीची बीजे रोवली तेव्हा बाबासाहेबांच्या डोळ्यासमोर छत्रपतींचे स्वराज्य होते आणि छत्रपतींचे स्वराज्य हे राजेशाहीत लोकशाही नांदत होती मानवाला मानवाधिकार देणारे ते पहिले राजे ठरले कि ज्यांनी प्रथम जनतेला अधिकार दिले त्याचं पार्श्वभूमीवर बाबासाहेबांनी या घटनेत स्वराज्याची सारी कमान उतरवली आणि सारे मुलभूत अधिकार घटनेत जनतेला दिले पण त्याचा वापर करणात जनता सुद्धा कमी पडलीआता राजकारण इतके बदलले आहे कि सावधानता बाळगण्याशिवाय पर्याय राहिलेला नाही इतके भयाण कि मी २०१४ मध्ये या राजकारणी लोकांच्या उदासीनतेमुळे ८ महिन्यात २५० शेतकऱ्यांनी मृत्यूला कवटाळले शेकडो आयाबहिणी ना आपल्या इज्जतीचे रक्षण हि करता आले नाही  केवळ राजकारण्यांच्या उदासीनतेमुळे आज या देशाची विकासाची गातो कायम मागे राहिली आहे बाबासाहेब वैतागून म्हटले होते जर या देशात समता नाही नांदू शकली तर मी माझ्या हाताने तयार केलेली घटना जालेन पण आज त्याच घटनेमुळे इतके धर्मसंप्रदाय असताना हि भारत एकसंध आहे हे  त्या घटनेचे कौशल्य आहे पण वापरणारी लोक नालायक ठरली हेच खेदाने म्हणावे लागतेआजच्या ह्या बदलत्या राजकारणाला आला घालायचा असेल तर जनतेने आपले अधिकार आपला राजा होण्याचा अधिकार वापरण्याची आवश्यकता आहेजय शिवराय जय भीमराय


भारताच्या या नव्या घटनेत लोकशाही आणली गेली या नव्या लोकशाही युगात सामान्य जनतेला लोकमताचा अधिकार मिळाला लोकांच्या निवडीचा सरकार तयार झाल पण वातावरण पूर्णपणे बदलले आज जी परिस्थिती आपण पाहत आहोत ती खूप भयानक आहे बाबासाहेबांनी या देशाला लोकशाही दिली हुकुमशाही राजेशाही या देशातून घालवून दिली आणि जनतेच राज्य जनतेला अधिकार दिले पण राज्यघटना चालवणारे नालायक निघालेआज या देशाचे वास्तव खूप बदलले आहे आज इथे सामान्य जनतेला अंधारात ठेवून इथे लोकशाही राजकारण होण्याऐवजी फक्त सत्ताकारण होवू लागले प्रत्येक माणसात स्वार्थ वाढला पैसा हे सर्वस्वी साधन झाले जनसामान्यात आपली सत्ता हि पैस्यावरयेवू शकते हीच भावना राजकीय नेत्यांची झाली आज भारत देशात श्रीमंत गरीब या दोन जीवनरेषा उदयाला आल्या गरीब गरीब होत गेला आणि श्रीमंत श्रीमंत होत गेला
आज देशात हि परिस्थिती निर्माण झाली आहे या परिस्थितीला आजची राजकीय नेत्यांची मानसिकता कारणीभूत आहे आज राजकारण हे जनतेच्या हिताचे राहिले नसून स्वार्थी झाले आहे आज फक्त खुर्ची साठी राजकारण केल जाते आज आपल्या देशातील राजकारण्यांची मानसिकता हि आपस्वार्थी आणि घातक आहे आणि हि जनतेला खूप हानिकारक ठरते या देशात समाजाच्या हिताचे कार्य आज होत नाही आज चालतो तो सत्तेचा माज आज सत्तेत असणारे बिगरसत्तेत असणारे लोक मंत्री पदाचा उपयोग सामान्य जनतेच्या शोषण करण्यासाठी करत आहेत आणि या साऱ्या विघातक वृत्तीला आजची जनता जबाबदार ठरते
आज आपल्या देशाला परकीय आक्रमणापासून कमी धोका असून अंतर्गत राजकीय नेत्यांचा धोका जास्त आहे या देशातील बरीच जनता गरीब सांगितली जाते पण राजकीय नेत्यांची संपत्ती पाहता या देशाला गरीब कसा म्हणायचं या जगात सरावत श्रीमंत यादीत भारतीय नेत्यांची नावे आहेत आणि राजकीय नेत्यांनी आपली राजकीय ताकद वाढवण्यासाठी राजकीय गुंड जोपासले आहेत आणि त्याचे परिणाम या देशात गुन्हेगारी वाढली आणि सत्ताकारणात या गुंड प्रवृत्तीला दुजोरा देण्यात आला आणि आजकाल जो उठतो तो नवनवीन राजकीय पक्ष निर्मात करीत आहेत आणि हे पाकसा सत्तेत कसे येवू यासाठी निवडणुकांच्या वेळी जनतेच्या भावनिक मुद्द्याला हात घालतात जनतेला आपल्या बाजूने ओढण्याचा प्रयत्न केला जातो आणि सामान्य जनता त्यांच्या ह्या भावनिक राजकारणाला भुलते आणि आपले अधिकार ते विसरून जातात व आपले अधिकार गमावून बसतात आणि स्वार्थी लोकांना सत्तेवर बसवतात आणि मग आपल्या कर्माला दोष देत बसतात आता जनतेचे अधिकार त्यांचे राहिलेत का हाच प्रश्न पडतो खर तर ते अधिकार राजकारणीच वापरत आहेत आणि जनता मात्र शांत निपचित पडलेली आहे ना जगण्याची आस आहे अन स्वाभिमानाची चाढ आहे कस तरी या राजकीय नेत्यापुढे आपल्या माना झुकावलेल्या दिसतात मग प्रगती नसल्याने गरिबी आणि गरिबी म्हटले कि कर्जाचा बोजा आलाच आणि मग त्यातून सुटण्यासाठी जनता आत्महत्येचा मार्ग अवलंबते असे हे वास्तव आम्हाला स्वीकारलेच पाहिजे
आजच्या युगात सत्याला थारा राहिला नाही ज्या मातीत शूरवीर जन्माला आले महान संत महात्मे महामानव युगपुरुष जन्माला आले त्यांच्या विचारांनी इथली माती पवित्र झाली आणि त्याच मातीत आज हे इतके घाणेरडे राजकारण व्हावे केवढी मोठी शोकांतिका आहे सामान्य जनतेला फसवून त्यांच्यावर अन्याय केला जातो मग अश्या राजकारण्यांची गरज काय जिथे सामान्य जनतेच्या हितासाठी जनतेचे तयार केलेलं सरकार जर जनतेच्या जीवावर उठत असेल तर असले सरकार काय कामाचे आपल्या देशात निवडणुका होतात सरकार आणि या जनता ह्या दोन महत्वाच्या प्रमुख पात्र आपल्याला एका चित्रपटासारखे दिसतात पण ह्या बदलत्या राजकारणाला आता घरी बसवले पाहिजे क्रांती करण्याची गरज आहे आज सत्तेचा भोग घेणाऱ्या या नालायक लोकांना त्यांची जागा दाखवणे आवश्यक आहे अन्यथा आज जसे राजकारण चालले आहे त्यावरून भारत हा एका विनाशाकडे चालला आहे असे दिसते बाबासाहेब यांनी या देशात लोकशाहीची बीजे रोवली तेव्हा बाबासाहेबांच्या डोळ्यासमोर छत्रपतींचे स्वराज्य होते आणि छत्रपतींचे स्वराज्य हे राजेशाहीत लोकशाही नांदत होती मानवाला मानवाधिकार देणारे ते पहिले राजे ठरले कि ज्यांनी प्रथम जनतेला अधिकार दिले त्याचं पार्श्वभूमीवर बाबासाहेबांनी या घटनेत स्वराज्याची सारी कमान उतरवली आणि सारे मुलभूत अधिकार घटनेत जनतेला दिले पण त्याचा वापर करणात जनता सुद्धा कमी पडली
आता राजकारण इतके बदलले आहे कि सावधानता बाळगण्याशिवाय पर्याय राहिलेला नाही इतके भयाण कि मी २०१४ मध्ये या राजकारणी लोकांच्या उदासीनतेमुळे ८ महिन्यात २५० शेतकऱ्यांनी मृत्यूला कवटाळले शेकडो आयाबहिणी ना आपल्या इज्जतीचे रक्षण हि करता आले नाही केवळ राजकारण्यांच्या उदासीनतेमुळे आज या देशाची विकासाची गातो कायम मागे राहिली आहे बाबासाहेब वैतागून म्हटले होते जर या देशात समता नाही नांदू शकली तर मी माझ्या हाताने तयार केलेली घटना जालेन पण आज त्याच घटनेमुळे इतके धर्मसंप्रदाय असताना हि भारत एकसंध आहे हे त्या घटनेचे कौशल्य आहे पण वापरणारी लोक नालायक ठरली हेच खेदाने म्हणावे लागते
आजच्या ह्या बदलत्या राजकारणाला आला घालायचा असेल तर जनतेने आपले अधिकार आपला राजा होण्याचा अधिकार वापरण्याची आवश्यकता आहे
जय शिवराय जय भीमराय

ओबीसी जागो

  • PDF

!! जागो ओबीसी जागो !!

!! जागो ओबीसी जागो !!

अोबीसी की संखया ६०% पर सीटें मिली केवल २५%.

  • PDF
Lalit Gour's photo.

अोबीसी की संखया ६०% पर सीटें मिली केवल २५%. जागो भाइया जागो. कब तक अपना हक नही मांगोगे.